|
PRZEDSTAWIAMY PARAFIANOM
PROJEKT WITRAZY OKIENNYCH
Wielki Jubileusz 25-lecia
Parafii Matki Bożej Królowej Polski w
Scarborough
Od
wielu pokoleń Polacy opuszczali ziemię ojczystą
w poszukiwaniu chleba, wolności, lepszego bytu.
I jeżeli z ziemi ojczystej jako cały swój
dobytek wywozili najczęściej tylko “pracowite
ręce i serce ochocze”, to także zabierali ze
sobą wiekowe przywiązanie do wiary ojców, ktore
nakazywało im “nie rzucim Chryste świątyń
Twych”. To jest polska tradycja, to jest w
polskich genach i pod tym względem Polacy nie
potrafią być inni, nie wyobrażają sobie, aby
mogli być inni, nie chcą być inni.
CZAS ZWIAZKOWIEC -
No. 44 pisze o 25-leciu PMBKP
Takimi samymi cechami charakteru wykazali się
również polscy emigranci, którzy przywędrowali
do Scarborough, wschodniej dzielnicy największej
metropolii kanadyjskiej, Toronto. W
przeważającej swej liczbie byli to ci, ktorzy
wyjechali z Polski w okresie dziejowych przemian
pod sztandarem „Solidarności” w latach 80-tych
XX wieku, a więc w okresie ocenianym również
jako polskiej, pokojowej „rewolucji” bowiem
zapoczątkowała ona upadek ateistycznego,
bezbożnego systemu komunistycznego. W sierpniu
1983 roku Polacy w Scarborough po długich
negocjacjach z Archidiecezją Toronto uzyskali
zgodę na utworzenie własnej placówki
duszpasterskiej z polskim kapłanem, a 18
października 1983 roku Arcybiskup Toronto
kardynał Gerald Emmett Carter specjalnym
dekretem oficjalnie nadał status prawny Misji
Duszpasterskiej dla Polaków zamieszkałych w
Scarborough, East York, Pickering i Ajax. Misja
otrzymała urzędową nazwę: „Our Lady Queen of
Poland Mission”. Miejscem zgromadzeń
liturgicznych została wyznaczona kaplica Św.
Jana Ewangelisty przy szkole średniej (high
school) im. Kardynała Newman, obok Seminarium
Duchownego. Zorganizowanie Misji zostało
powierzone duszpasterzom ze Zgromadzenia Księży
Chrystusowców dla Polonii Zagranicznej.
Pierwszym Proboszczem został ks. Zbigniew
Olbryś, T. Ch. Takie były początki polonijnej
Parafii p/w Matki Bożej Królowej Polski w
Scarborough.
W
październiku b.r. Wspólnota polonijna w
Scarborough obchodziła 25 rocznicę powstania
swej Parafii. Z tej okazji w zadumie przesuwał
się kalejdoskop minionych lat, bowiem w pamięci
nie zatarł się jeszcze pionierski okres narodzin
Parafii i ciągle żywe są obrazy poszczególnych
etapów jej rozwoju, wzrostu i dojrzewania.
Zapewne minione lata wspominali duszpasterze,
którzy pracowali w tej Parafii i przybyli do
Scarborough na uroczystości jubileuszowe, i
zapewne wspominali je również ci członkowie
Wspólnoty, którzy przed 25 laty zawarli związek
małżeński w tej Parafii, a obecnie doczekali się
własnych wnuków.
“To
jest życie” wyrażamy w mowie potocznej. Mimo, że
często było „chłodno i głodno” to Parafia M.B.
Królowej Polski w Scarborough od zarania
swojego istnienia tętniła pełnią życia
wspólnotowego. Od samego zarania spelniała
podstawowe zadanie posługii duszpasterskiej dla
wiernych i jednocześnie prowadziła szeroką
działalność podtrzymania polskich wartości
religijnych i narodowych oraz zacieśniania
więzi pomiędzy rodakami mieszkającymi w
Scarborough i okolicy. Od samego początku
otoczyła szczególną opieką dzieci i młodzież,
organizując dla nich sobotnią szkołę języka
polskiego, naukę religii, zajęcia harcerskie
oraz niedzielne Msze św. Od samego początku
zaszczepiała w serca młodego pokolenia Polaków
ideały polskiego papieża Jana Pawła II:
„Człowiek jest wielki nie przez to, co posiada,
lecz przez to, kim jest; nie przez to, co ma,
lecz przez to, czym dzieli się z innymi. Od 25
lat dzieci Parafii M.B. Królowej Polski w
okresie Bożego Narodzenia ofiarowują swoje
oszczędności sierotom w Polsce.
Solidne fundamenty pod przyszłość Parafii kładł
niestrudzenie ks. Zbigniew Olbryś T.Ch, pierwszy
jej Proboszcz w latach 1983–1989. Ten oddany,
pełen patriotyzmu kapłan kochał wszystko co
polskie. “Bóg, Honor i Ojczyzna” były jego
hasłem, zaś młodzież i dziatwa szkolna „oczkiem
w głowie”. Jemu Parafia zawdzięcza
zorganizowanie sobotniej szkoły języka
polskiego, nauki religii i harcerstwa oraz wizję
budowy własnego kościoła. Drugi Proboszcz
(1989-1992), ks. Jan Rudzewicz szedł w ślady
swego poprzednika i mimo młodego wieku potrafił
umocnić to co ks. Olbryś zbudował. Trzeci
Proboszcz (1992-2001), ks. Stanisław Kuczaik
T.Ch przeszedł do historii Parafii jako
„budowniczy koscioła”, gdyż to On po kilku
latach pertraktacji z Archidiecezją Toronto i
władzami miejskimi oraz zbierania funduszy na
budowę świątyni doprowadził dzieło
zapoczątkowane przez pierwszego Proboszcza do
pomyślnej realizacji. Ks. Kuczaik żywił
szczególne nabożeństwo do św. Józefa i głęboko
wierzył, że Patron ludzi pracy dopomoże mu w tym
przedsięwzięciu..
Podniosła ceremonia poświęcenia kościoła miala
miejsce w niedzielę 22 czerwca 1997 r.
Poświęcenia dokonał Arcybiskup Toronto kardynał
Alojzy Ambrozic. Towarzyszyli mu biskup rejonowy
John S. Knight, Kanclerz Kurii, Rektor
Seminarium Duchownego, Prowincjał Towarzystwa
Chrystusowego ks. Andrzej Maślejak, Prowincjał
Księży Oblatów ks. Tadeusz Nowak, liczni księża
goście z polonijnych parafii i sąsiednich
angielskich. Mszę Św. koncelebrowało 22 księży.
Śpiewał gościnnie chór polonijnej Parafii w
Toronto p/w Św. Stanisława Kostki. W
uroczystości nie zabrakło rownież
przedstawicieli władz miejskich i organizacji
polonijnych, a wśród nich byłego posła do
Parlamentu Jessy Fliss’a wraz z małżonką,
radnego miasta Scarborough Balkissoon Bas,
reprezentantów Rycerzy Kolumba, Kongresu Polonii
Kanadyjskiej, Credit Union Św. Stanisława i Św.
Kazimierza, oraz polonijnej gazety Zwiazkowiec.
Ogółem w uroczystości konsekracji kościoła
uczestniczyło około 1500 osób. Była to
imponująca liczba zważywszy, że kościół ma
jedynie 500 miejsc siedzących.
Obecny, czwarty Proboszcz, ks. Stanisław Rakiej
T. Ch objął Parafię w 2001 roku. Kontynuując
dzieło swoich poprzedników w dalszym ciągu
umacnia i rozwija życie religijne, kulturalne i
towarzyskie Parafii. Podczas jego
duszpasterzowania oddane zostają do użytku
pomieszczenia do spotkań grup działających przy
Parafii, wykończona sala parafialna, powstaje
chór parafialny „Gloria Dei”, zespół pieśni i
tańca „Stella Poloniae”, dziecięcy zespół
wokalny „Nazaretańskie Nutki”, zmniejsza się
zadłużenie finansowe na budowę kościoła. Ten
doświadczony kapłan będąc “młody duchem” i
obdarzony przez Stwórcę wspaniałym poczuciem
humoru, za wskazaniem poety “wylatuje ponad
poziomy” i prowadzi Parafię z młodzieńczym
wigorem, a zarazem ogromnym poczuciem
odpowiedzialności i troski.
W
ramach zacieśniania więzi pomiędzy Rodakami
Parafia od 25 lat organizuje odczyty, spotkania,
wieczornice harcerskie, koncerty kolęd i
piosenki religijnej, występy teatralne, zabawy
taneczne i inne imprezy rozrywkowo-kulturalne.
Niedzielna kafeteria nie tylko sprzyja rowojowi
życia towarzyskiego i nawiązywaniu znajomości, i
przyjaźni, ale także wspiera finansowo budżet
parafialny. Jest obsługiwana bezinteresownie
przez grono wolontariuszek i cieszy sie dużą
popularnością Parafian.
W
swej historii Parafia M.B. Królowej Polski w
Scarborough notuje odwiedziny wielu biskupów,
kapłanów, rekolekcjonistów i siostr zakonnych z
Polski, Włoch, Białorusi, Rosji, Kazachstanu,
Syberii, Ukrainy, a także Nikaragui, Panamy,
Afryki, Australii i Stanów Zjednoczonych.
Trzykrotnie miała zaszczyt podejmować Prymasa
Polski, Jego Eminencję kardynała Józefa Glempa.
W 2002 roku Parafianie z entuzjazmem udzielili
gościny ponad 600 młodym pielgrzymom z Polski,
którzy przybyli do Toronto na Światowe Dni
Młodzieży z udziałem papieża Jana Pawła II.
Pomyślny rozwój Parafii M.B. Królowej Polski w
Scarborough nie byłby możliwy bez czynnego i
ofiarnego udziału jej członków w pracach na
rzecz wspólnego dobra. Tych ludzi „dobrej woli”
było i jest tak wiele, że nie sposób ich
wszystkich wymienić. Wspomnę jednie o
komandorze Romualdzie Nałęcz-Tymińskim z uwagi
na jego wyjątkowe zasługi i pozycję w historii
Polski oraz p. Marianie Naskręcie.
Komandor Romuald Nałęcz-Tyminski byl jednym z
najwybitniejszych dowódców polskiej marynarki
wojennej podczas ostatniej wojny światowej. Przy
boku floty Wielkiej Brytanii dowodził
kontrtorpedowcem ORP „Ślązak” w walkach z
hitlerowskimi okrętami na Morzu Północnym i
Środziemnym oraz inwazji Normandii w 1944 roku.
Mimo podeszłego wieku niestrudzenie wspierał
Parafię M.B. Królowej Polski w wysiłku budowy
własnego kościoła. Był prawdziwym wzorem
patrioty i człowieka wiary.
Wspominając p. Mariana Naskręta należy
podkreślić jego ogromne i bezinteresowne
zaangażowanie w sprawę budowy polonijnego Domu
Bożego w Scarborough. Pan Marian od samego
początku istnienia Parafii, poprzez wszystkie
okresy jej kolejnych duszpasterzy aż do
ukończenia budowy koscioła w 1997 roku spędził
niezliczone godziny własnego czasu na
konferencjach, spotkaniach i pertraktacjach z
przedstawicielami Archidiecezji, władz
miejskich, polonijnych organizacji,
architektami, dostawcami, kontraktorami i
innymi reprezentatami biznesu. A później przez
nastęne lata aż do Jubileuszu 25-lecia Parafii
aktywnie kontynuował swój udział w pracach
wykończenia plebanii, instalacji klimatyzacji w
kościele, modernizacji sali parafialnej i innych
prac związanych z konserwacją, i utrzymaniem
obiektu. Wszystko bezpłatnie. Jemu, jak i
wszystkim nie wymienionym imiennie paniom i
panom obsługującym parafialną kafeterię,
katechetom, nauczycielom sobotniej szkoły,
organizacji harcerskiej, członkom Rady
Duszpasterskiej, Rycerzom Kolumba, kierownictwu
grup artystycznych oraz wielu, wielu innym
wolontariuszom Wspólnota w Scarborough nie jest
w stanie spłacić długu wdzięczności. Życzy im
jedynie „Bóg zapłać”.
W
ramach obchodów Jubileuszu 25-lecia było
zorganizowanych w ciagu całego roku 2008 szereg
imprez kulturalnych z udziałem parafialnych
zespołów artystycznych. W finałowym okresie
celebracji, w dniu 5 października odbył się
doroczny VIII Koncertem Piosenki Religijnej
Mottem koncertu były słowa Apelu Jasnogórskiego:
„Jestem przy Tobie, Pamiętam, Czuwam”. Dedykując
koncert Matce Bożej Królowej Polski Wspólnota w
Scarborough podkreśliła w ten sposób szczególne
dzięczynienie swej Patronce za 25 lat matczynej
opieki. W koncercie uczestniczyli młodzi artyści
reprezentujący polonijne ośrodki w Brampton,
Hamilton, Mississauga i Toronto. Liryka
prezentowanych utworów uderzała glębią, pięknem
i dojrzałością, i jeszcze raz potwierdziła, że
nie brak w Polonii utalentowanej artystycznie
młodzieży.
Centralną uroczystością jubileuszową byla Msza
św. dziękczynna w dniu 26 sierpnia, której
przewodniczył Arcybiskup Toronto ks. bp. Thomas
Collins w asyście wielu kapłanów ze zgromadzeń
zakonnych Ojców Oblatów, Michaelitów i
Chrystusowców. Wśród zaproszonych Gości
znajdowały się siostry zakonne, przedstawiciele
wladz miejskich, prowincjonalnych, federalnych,
Kongresu Polonii Kanadyjskiej, Konsulatu
Generalnego RP w Toronto oraz polonijnych
mediów. Arcybiskup wygłosił okolicznościowe
Słowo Boże, które oparł na kanwie przykazania
Chrystusa „miłości Boga i bliźniego”. Kończąc
homilię Arcybiskup Collins zaapelował o modlitwy
o powołania kapłańskie bo „żniwo jest wielkie, a
robotników mało”. Mszę św. uświetniał śpiewem
chór parafialny „Gloria Dei”, a Rycerze Kolumba
i harcerze w galowych mundurach oraz młodzież w
barwnych strojach ludowych z zespołu pieśni i
tańca “Stella Polonia” nadały dodatkowego
splendoru uroczystości. Dziękczynne „Te Deum”
odśpiewane na zakończenie Mszy św. przez
wierenych w wypełnionym po brzegi kościele
uwieńczyło piękną liturgię Jubileuszu
25-lecia.powstania Parafii Matki Bożej Królowej
Polski w Scarborough. Żegnając Arcybiskupa ks.
Proboszcz Stanisław Rakiej przedstawil
Pasterzowi Archidiecezji Toronto w zwięzłym
zarysie historię Parafii, podziękował mu za
przybycie i zapewnil Go o pamięci w naszych
modlitwach. Uroczystości jubileuszowe zamykał
bankiet w sali parafialnej bezpośrednio po Mszy
św.
Reasumujac, Parafia M.B. Królowej Polski w
Scarborough powstała dzięki ofiarnemu wysiłkowi
kapłanów z Towarzystwa Chrystusowego dla Polonii
Zagranicznej i Rodaków dobrej woli. Jak
doświadczenie potwierdza, jest placówką
pożyteczną, wręcz nieodzowną dla polskich
emigrantów, których los przywiódł do Scarborough
i wschodnich, oraz północnych rubieży
torontońskiej metropolii. Spełnia ona swoją
podstawową rolę posługii duszpasterskiej dla
wiernych, oraz podtrzymuje i propaguje polskie
wartości religijne i narodowe. W tym sensie
Parafia M.B. Królowej Polski w Scarborough,
podobnie jak wszystkie inne polonijne parafie,
stanowi cząstke ojczystej ziemii, tej ziemii,
którą “górale” opuścili, a za która
nostalgicznie tęsknią.
Jednocześnie będąc integralną częścią Polonii,
Parafia M.B. Królowej Polski żywo jest
zainteresowana i zatroskana tym co sie dzieje w
środowisku polonijnym. Solidaryzuje się z
Parafiami prowadzonymi przez Ojców Oblatów i
Michealitów, i odważnie występuje przeciwko
wszystkim zakusom zakłucenia harmonijnego
rozwoju Polonii i wspólnego jej dobra. Dziejowe
doświadczenie i oddanie polskiego duchowieństwa
nie pozostawia żadnej wątpliwości, że Parafia
M.B. Królowej Polski wraz z pozostałymi
polonijnymi placówkami Kościoła Katolickiego
służy i będzie służyc polskim emigrantom zgodnie
z przykazaniem Chrystusa milości Boga i
bliźniego.
Za
wszystkie osiągnięcia Parafii niech będą dzięki
Bogu i wszystkim, którzy dokładają swoją
“cegiełkę” do wspólnego dobra. Niech Pan
błogosławi na dalsze lata.
Zbigniew Sroczyński, Scarborough, 27
październik, 2008
Przebieg
Obchodów
25-Rocznicy
powstania Parafii Matki Bożej
Królowej Polski w Scarborough,
1983-2008
1 czerwca – Piknik
Parafialny na terenie naszego kościoła
8
czerwca - Koncert Galowy ZPiT Stella
Polonia w Cardinal Newman High School
28 września - Msza dziękczynna i Koncert 5-lecia
Chóru Parafialnego "Gloria Dei"
5 października – Koncert
Piosenki Religijnej
18-19 października -
Jubileusz działalnosci szczepów harcerskich "Zorza"
i "Warszawa"
19 października - Rozpoczecie Misji
Jubileuszowych (ks. Tadeusz Rudnik)
26 października 2008 – Uroczysta
Msza Jubileuszowa, godz. 12:00 (abp.
Thomas Collins)
26 października 2008 – Bankiet w
Sali Parafialnej (za zaproszeniami)
Spod
pióra proboszcza
PODZIĘKOWANIE DLA KS.
TADEUSZA RUDNIKA
PODZIĘKOWANIE KSIĘDZU TADEUSZOWI
RUDNIKOWI
- za wspaniałą posługę pełną
entuzjazmu, otwarcia, zaangażownia oraz
wielkiego kunsztu kaznodziejskiego składam w
imieniu własnym i wszystkich naszych Parafian.
Wdzięczny jestem, że Ojciec
Tadeusz przybył do naszej Parafafii z pomocą w
momencie kiedy mój pobyt w kraju zaczął się
przedłużać i że mógł z nami pozostać przez pełne
4 miesiące. Drogi Ojcze - dziękuję osobiście
za to pełne zaangażowanie, za ogromną pomoc
okazaną mi przez te ostatnie 2 miesiące, za
wspaniały przykład życia z kapłańskiej posługi.
Swoją dobrocią, mądrością i łagodnością podbiłeś
serca wielu naszych Parafian. Zawsze nasz dom i
nasza Parafia zostają otwarte dla Ciebie. A
ponieważ tu w Kanadzie i w Toronto mieszka część
Twojej Rodziny wierzę, że raz po raz zechcesz
nas odwiedzić. Przysłowiowy wikt i opierunek
masz zapewniony. A może kiedyś jeszcze zechcesz
nam pomóc czy zastąpić.Raz jeszcze dziękujemy i
życzymy tej świeżości i zapału, których tyle w
Tobie. Tak trzymaj Ojcze Tadeuszu.
Szczęść Boże. Do zobaczenia.
Spod
pióra proboszcza
PODZIĘKOWANIE DLA KS.MIROSŁAWA
FRANKOWSKIEGO
Wielkie nam czynisz pustki w tej
naszej zagrodzie
parafialnej
Drogi Księże Mirku tym znikaniem
swoim.
Doprawdy trudno uwierzyć, że minęło pełne 4 lata
Twojej wspaniałej i ofiarnej posługi u boku
naszej Patronki Królowej Polski w Scarborough.
Uradowałem się bardzo, gdy mi
powiedziano przed 4 laty, że to własnie Ty
będziesz mi towarzyszył w sprawowaniu
duszpaszterskiej posługi wobec naszych parafian.
Już wtedy wiedziałem, że drzemie w Tobie potężny
potencjał kapłana – artysty – społecznika. Na
eksplozję Twoich talentów nie trzeba było długo
czekać. Po kilku tygodniach Twojego pobytu
pojawił się zespół śpiewający „Regina Poloniae”
w miejsce „7 Darów Ducha Świętego”. Niespełna po
pół roku usłyszeliśmy, że rodzi się wielkie
dzieło „Stella-Polonia” – które po kilku
miesiącach dało swój pierwszy koncert.
Podziwiałem Twoje pełne zaangażowanie
i profesjonalizm, gdy z
Państwem Ewą i Tadziem Wierzbickimi
projektowaliście, a potem z całym zespołem
doskonałych ludzi szyliście stroje. Ile talentu,
ile zapału, ile zręczności w Twoich palcach,
które kolejno wiły wszystkie potrzebne wianki
naszym najpiękniejszym dziewczynom, które
zaczynały tańczyć w Zespole. A potem pokazałeś,
że potrafisz wprost bajecznie przyozdabiać
Kościół i robić wspaniałe dekoracje.
Szybko zyskałeś należne uznanie i
zdobyłeś serca Parafian. Było wszędzie pełno
Ciebie. Uroczym uśmiechem i niezapomnianym
pocałunkiem pozdrawiałeś i witałeś każdego.
Nadałeś tej Parafii radosnego charyzmatu.
Wszyscy zaczęli zazdrościć, że
mamy tak wspaniałego Księdza. Stałeś się
„oczkiem” całej torontońskiej Polonii. Radowałeś
i śmiałeś się całym swoim sercem, ale w sprawach
zasadniczych trzymałeś porządek i wielki takt.
Potrafiłeś kochać młodzież całym swoim
kapłaństwem, gdzie nie było miejsca na
kolesiostwo, małostkowość, czy pobłażanie.
Wymagałes tak wiele od siebie i nie znosiłeś
partactwa u drugich. Łatwo znajdywałeś
przyjaciół i wiedziałeś dokładnie na kim można
polegać. To grono ludzi, które gromadziłeś,
stawało się coraz większe. A najważniejsze, że
nie przywiązywałeś ich do siebie wyłącznie, ale
do Kościoła i Parafii, której służyłeś i o
której Oni wszyscy będą służyć.
Twoje kazania, po przyjściu – od
bardzo spokojnych i wyważonych nabierały coraz
większej ekspresji i tonu krasomówcy. Dziś
z przyjemnością słucham
Twoich wystąpień. Wyrastałeś Tym wszystkim na
naszych oczach, do roli i odpowiedzialności
wielkiego duszpasterza.
Wiedziałem, że lada chwila
Przełożeni powieżą Ci samodzielną Parafię. Kiedy
zmieniały się władze naszej Prowincji czułem, że
to będzie ten moment. Dzisiaj Ks. Mirku z dumą
chcę Ci pogratulować w imieniu własnym i całej
Parafii, że zostałeś mianowany Proboszczem
jednej z najstarszych i najlepiej prosperujących
Parafii polonijnych w Detroit.
Z Twoim zapałem, z Twoim
entuzjazmem, z Twoimi talentami poradzisz sobie
lekko. A my dzisiaj dziękujemy Bogu, że był z
nami tak wspaniały kapłan z powołania.
Nie ma mowy dzisiaj o
jakimkolwiek żegnaniu Ciebie. Przyszedł czas
wyrażenia Ci wdzięczności za Twoją tak
wszechstronną i przyjacielską – wieloletnią
posługę w tej Parafii.
Dziękujemy Ci Ks. Mirku za każde
dobro, którym nas inspirowałeś. Dziękujemy za to
wszystko czym dotknąłeś każdego z nas – choć
inaczej. Dziękujemy za Twoją radość szaloną i za
to, że uczyłeś nas jak rozwijać powierzone przez
Boga talenty, a nie zasypywać je w popiele.
Dziękujemy za każdą Mszę Świętą i za każde mądre
kazanie. Dziękujemy za każdą posługę i za każdą
pieśń przez Ciebie śpiewaną. Dziękujemy
szczególnie za to, że jesteś taki jaki jesteś.
Przecież nie wyobrażamy sobie Ciebie innego.
Klucz do naszego domu – do Plebanii to sobie
trzymaj żebyś wiedział, że tu zawsze możesz
otworzyć drzwi i mieszkać. Pamiętaj najbardziej,
że tu Cię wszyscy KOCHAMY.
A ja od siebie dziękuję, że nie
musiałem nawet razu krzyknąć na Ciebie, ani się
poważniej zdenerwować. Dziękuję za Twoją
przychylność i tą wspaniałą atmosferę domu,
którą wspólnie tworzyliśmy. Wreszcie dziękuję
za Twoją braterską przyjaźń, w którą wierzę, że
pozostanie nadal. Moje serce i nasze serca
zawsze otwarte dla Ciebie. Może kiedyś historia
powie o „złotym wieku” tej Parafii, który
zdarzył się pod koniec Jej 25-lecia.
Na
nowej samodzielnej i jeszcze bardziej
odpowiedzialnej drodze Twojego życia i Twojej
posługi niech Cię prowadzi Królowa Polski –
której tak wiernie służysz.
Nasze otwarte serca i nasza
modlitwa z Tobą. Szczęść Boże
Ks. Proboszczu Mirku.
Z braterskim szacunkiem
Ks. Stanisław z całą Parafią.
MAŁY JUBILEUSZ PARAFII M.B. KRÓLOWEJ POLSKI
W SCARBOROUGH
“10 lat to niewiele” – powiedział ks.Tadeusz
Winnicki, Przełożony Generalny Towarzystwa
Chrystusowego dla Polonii Zagranicznej, który
przybył z Polski z okazji celebrowania przez
Parafię pod wezwaniem Matki Bożej Królowej
Polski w Scarborough małego Jubileuszu 10-lecia
poświęcenia swojego kościoła.
Tyle bowiem czasu upłynęło od konsekracji tegoż
kościoła w dniu 22 czerwca 1997 roku przez
ówczesnego Arcybiskupa Toronto kard. Alojzego
Ambrozic’a. Tym niemniej ten mały jubileusz jest
wydarzeniem znamiennym gdyż świadczy, że
najmłodsza polonijna parafia na terenie wielkiej
metropolii Toronto dotrzymuje wierności
przyrzeczeniu naszych ojców: “nie rzucim Chryste
świątyń Twych, nie damy pogrześć wiary”.
Przyrzeczenie to jest ciągle żywe, ciągle
jednoczy Polaków rozproszonych po lądach całego
globu ziemskiego. Na uroczystości jubileuszowe
przybył także z Detroit ks. Andrzej Maślejak,
Prowincjał Księży Chrystusowców na Stany
Zjednoczone i Kanadę. Założyciel i pierwszy
proboszcz Parafii ks. Zbigniew Olbryś jak i
budowniczy kościoła ks. Stanisław Kuczaik
niestety nie mogli być obecni na naszych
uroczystościach bowiem oboje tych zasłużonych
duszpasterzy zbiegiem okoliczności obchodziło w
tym samym czasie swoje wielkie Jubileusze 50-cio
lecia Kapłaństwa w głównej siedzibie Towarzystwa
Chrystusowego w Poznaniu. Obu dostojnym
Jubilatom Parafia w Scarborough życzy obfitych
łask Wszechmogącego i nieustającej opieki naszej
Patronki, Królowej Polski.
Celebracje jubileuszowe rozpoczęły się Mszą św.
w sobotę 17 czerwca o godzinie 18:00
koncelebrowaną przez ks. Tadeusza Winnickiego i
ks. Andrzeja Maślejaka. Msza św. została
ofiarowana m. in za duszę ś.p. ks. Władysława
Gowina, który niespodziewanie odszedł do Pana w
tym samym dniu w Polsce w wieku 80 lat. Ta
nadeszła w ostatniej chwili wiadomość z Polski
smutkiem napełniła naszą Parafię, tym bardziej
że jeszcze dwa dni wcześniej ks. Gowin brał
czynny udział w obchodach 50-cio lecia
kapłaństwa ks. Zbigniewa Olbrysia i ks.
Stanisława Kuczaika. Ks. Władysław Gowin przed
25 laty pełnił funkcję Prowincjała Towarzystwa
Chrystusowego w USA i Kanadzie i był w tym
czasie głównym negocjatorem z Archidiecezją
Toronto o utworzenie polskiej parafii w
Scarborough. W kronice parafialnej narodziny
parafii i konsekracja kościoła M.B. Królowej
Polski odnotowane są następująco:
22
sierpień 1983 - ARCHIDIECEZJA TORONTO &
TOWARZYSTWO CHRYSTUSOWE PROWINCJI PÓŁNOCNO
–AMERYKAŃSKIEJ zawierają umowę o utworzenie
placówki duszpasterskiej dla Polaków w
Scarborough. Umowę podpisują: Kardynał GERARD
EMMETT CARTER, Arcybiskup Toronto i Ksiądz
WŁADYSŁAW GOWIN, Prowincjał Księży Chrystusowców
Prowincji Północno-Amerykańskiej w Detroit, USA.
Wtorek, 18 październik 1983 - HISTORYCZNY DZIEŃ
! ERYGOWANIE MISJI p/w. MATKI BOŻEJ KRÓLOWEJ
POLSKI w Scarborough, Ontario. Arcybiskup
Toronto kardynał G. Emmett Carter specjalnym
dekretem oficjalnie nadaje status prawny Misji
Duszpasterskiej dla Polaków zamieszkałych w
Scarborough, East York, Pickering i Ajax. Misja
otrzymuje urzędową nazwę: „Our Lady Queen of
Poland Mission”. Pierwszym Proboszczem został
ks. Zbigniew Olbryć, T. Ch.
22
czerwiec 1997 godzina 3-cia po południu -
KONSEKRACJA KOŚCIOŁA p/w. MATKI BOŻEJ KRÓLOWEJ
POLSKI, Scarborough, Ontario. Poświęcenia
dokonał ks. Arcybiskup Toronta kard. Alojzy
Ambrozic. Towarzyszyli mu biskup rejonowy John
S. Knight, Kanclerz Kurii, Rektor Seminarium
Duchownego, Prowincjał Towarzystwa
Chrystusowego, Proboszcz Parafii ks. Stanisław
Kuczaik, liczni księża goście z polonijnych
parafii i sąsiednich angielskich oraz
przedstawiciele organizacji polonijnych i
kościelnych. Mszę Św. koncelebrowało 22 księży.
Śpiewał gościnnie chór pierwszej polonijnej
parafii w Toronto p/w Św. Stanisława Kostki.
Wszyscy w wypełnionej po brzegi świątyni
dziękowali Bogu i Matce Najświętszej – Patronce
naszego kościoła w Scarborough, że prawie po
14-tu latach starań i przygotowań doczekaliśmy
się tego dnia. W dniu poświęcenia nowej
świątynii przestaliśmy być “Misją Duszpasterską”
i dekretem ks. Arcybiskupa Ambrozic’a
uzyskaliśmy pełnoprawny status “Parafii
Personalnej”.
Po
Mszy św. rozpoczął się tradycyjny, doroczny
koncert piosenki religijnej, którego mottem w
tym roku było: “Pan szczęściem mym i mą
pieśnią”. W koncercie brało udział ponad 100
artystów, głównie w grupach reprezentujących
polonijne parafie w Toronto, Oshawa, Mississauga
i Brampton.
Dla kronikarskiej ścisłości wypada wymienić je,
a więc były to w kolejności występowania:
Otwierający koncert zespół
dziecięcy gospodarzy “Nazaretańskie Nutki”,
zespół dziecięcy “Oaza” z parafii Św. Teresy,
schola dziecięca “Jutrzenka” z parafii Św.
Jadwigi, zespół “Rodzina” z Mississauga, Sandra
Walfisz z parafii M.B. Królowej Polski, zespół
młodzieżowy “Getsemani” z parafii Św. Teresy,
Anna Czepielewska - córka występującej w naszych
koncertach od wielu lat Ewy Czepielewskiej, Ewa
Czepielewska wraz z zespołem “Amen”, Melissa
Stolarz z Mississauga, duet małżeński Monika,
Krzysztof Matelski i Karolina, Piotr Gardziński,
duet Anna i Stanisław Ziomek z Brampton, oraz
zamykający koncert zespół młodzieżowy gospodarzy
“Regina Poloniae”.
Teksty prezentowanych piosenek były inowacyjne i
świadczyły, że nie brak w Polonii utalentowanej
artystycznie młodzieży, zaś całokształt koncertu
wskazywał, że polonijne parafie wykonują “dobrą
robotę” w wychowaniu młodego pokolenia
“Polonusów”. Wszak wychowywanie tegoż pokolenia
w duchu chrześcijańskich wartości nie należy do
najłatwiejszych w dobie społeczeństwa
konsumpcyjnego i narastającego zobojętnienia na
wyższe wartości duchowe. Na koncercie nie
zabrakło także miłej niespodzianki. Autorką jej
była reprezentantka Parafii Św. Teresy, która
wygłosiła pod adresem naszej Jubilatki
okolicznościowy, humorystyczny limeryk. Był on
dowcipny, a taktowny i doskonale pasował do
atmosfery jubileuszowych celebracji.
Na
zakończenie koncertu ks. Stanisław Rakiej,
Proboszcz parafii M.B. Królowj Polski dziękując
wszystkim wykonawcom i uczestnikom zaznaczył, że
słuchając piosenek “tych znanych, mniej znanych
i zupełnie nieznanych” było wspaniałym
przeżyciem duchowym i artystycznym.
Uroczystości jubileuszowe były kontynuowane
następnego dnia podczas liturgii niedzielnej w
wypełnionym po brzegi kościele z udziałem wielu
kapłanów oraz młodzieży w paradnych strojach z
zespołu “Stella Polonia” i harcerstwa, chóru
“Gloria Dei” i “Nazaretańskich Nutek”.
Uroczystości zamykał bankiet w godzinach
popołudniowych. Atmosfera bankietu była
niepowtarzalna co sprawiło, że nikomu nie było
spieszno do domu. W części artystycznej
wystapiła sopran Kinga Mitrowska, znana i
lubiana wśród naszej
Polonii artystka-wokalistka,
obdarzona niezwykłym
koloraturowym głosem.
Zaproszeni goście czuli się dobrze i nie
szczędzili ciepłych słow uznania dla osiągnięć
naszej Parafii w ostatnim dziesięcioleciu.
Podsumowując uroczystości 10-lecia konsekracji
kościoła M.B. Królowej Polski w Scarborough ks.
Proboszcz Stanisław Rakiej podkreślił, że
tegoroczna celebracja była uwerturą do obchodów
25-lecia powstania tejże polskiej placówki
duszpasterskiej na wschodnich rubieżach
metropolii torontońskiej jakie będą miały
miejsce w październiku AD 2008. Choć od tej daty
dzieli nas jeszcze ponad rok czasu, tym nie
mniej Rada Parafialna już teraz podejmuje
wstępne założenia organizacyjne i informuje o
tym nadchodzącym większym jubileuszu Parafii.
Zbigniew Sroczyński, 22
czerwca,
2007
Zdjecia Jerzy
Kukulski:
|
